ขวัญ แอนด์ พี

วันนี้รู้สึกจะเป็นวันดี ๆ อิอิ
ก็เลย 9 มารวมกันขนาดนี้ อีกกี่ปีกี่ชาติ จะเป็นแบบนี้อีก ไม่มีแล้วว
หรือโลกจะหมุนไปถึง วันที่ 9 เดือน 9 ปี 2099 หรือ 9999 อันนั้น คงอยู่ไม่ถึงแน่ๆ 55
นั่งรถเมล์ผ่านสถานที่ราชการ หลายแห่ง กำลังตั้งแถว เพื่อถวายความจงรักภักดีแด่ พ่อหลวงของเรา
รถเมล์แล่นผ่านหน้า วชิระพยาบาล ประมาณ 9 โมง 9 นาที
เสียงเพลงสดุดีมหาราชา เริ่มขับขานขึ้นจาก เจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาล
ชายคนหนึ่ง ใส่เสื้อสีฟ้ามอมแมม อ้วนพลุ้ย ตัวดำ ยืนตรงอยู่นอกตัวโรงพยาบาล ด้วยแววตาที่เปี่ยมด้วยความจงรักภักดี
ฉันเห็นภาพนั้นแล้วก็ได้แต่ยิ้มในหัวใจเพียงคนเดียว
ฉันร่วมร้องเพลงสดุดีมหาราชาในใจ ขณะที่นั่งบนรถเมล์

อ้า..องค์พระสยมบรมราชัญขวัญหล้า…
ประโยคนี้ ฉันร้องก่อนที่เพลงจะขึ้น ตั้งแต่เด็กจนโตละน่า 555 (เชื่อว่าหลายคนก็เป็น)
ร้องจบเพลงเลย รถเมล์เคลื่อนตัวไป
ขอให้พระองค์จงทรงพระเจริญนะค่ะ ^_^

เก้าเดือนเก้าปีสองพันเก้า อยากทำไรเพื่อคนที่รัก
โทรไปหาพ่อกะแม่  ไม่รับ… โทรไปหาเมื่อตอนเย็นอีก พ่อกะแม่ไม่ซึ้งเลย ฮ่าๆๆ
ส่งข้อความไปหาพี.. ไม่มีข้อความส่งกลับ TT
ช่างเหอะ ฉันได้ทำในสิ่งที่ฉันอยากทำละ
และตอนนี้ฉันก็มานั่งพิมพ์อะไรที่อยากพิมพ์ในเวปของฉัน อิอิ
ชีวิตวันนี้ก็เหมือนเดิม
ตื่นสาย ไปทำงานสาย 55
ทำงาน ๆๆๆ เลิกงานเร็ว ไปกินข้าวกับเพื่อน
กลับห้อง ซักผ้า เข้าเวปประจำ อิอิ
แล้วอีกไม่ถึงสองชั่วโมง วันที่ 9 เดือน 9 ปี 2009 ก็จะผ่านไป
พระอาทิตย์ดวงเดิมก็จะเคลื่อนคล้อยมาส่องตูดฉันทุกเช้า
ความหมายดี ๆ หรืออะไรดี ๆ มันอยู่ที่ใจคิด อยู่ที่ใจทำ
จะ 9 จะ 8 หรือจะ 7 ถ้าเราตื่นมา พร้อมกับความดีในหัวใจ
ยังไงวันนั้นก็จะเป็นวันเริ่มต้นที่ดี
ฉันเชื่อแบบนั้นนะ
แม้บางครั้ง ผลลัพธ์ของการทำความดี อาจจะไม่ใช่สิ่งดี ๆ ทั้งหมดก็ตาม 555
พรุ่งนี้ ยิ้มให้ตัวเองในกระจกสักที แม้จะหลอนไปบ้าง
แต่ก็ได้ยิ้มให้กำลังใจตัวเอง
สู้กับทุกวันที่ยังมีลมหายใจอยู่ … สู้ด้วยความดี แม้ไม่มีใครมองเห็นก็ตาม…

กิติกา
9/9/2009