ได้แต่เข้ามาดูเวปไซต์ของตัวเองบ่อยครั้ง ได้แต่เข้ามาดูเท่านั้นจิงๆ
อยากเขียนไดอารี่ อยากเขียนความรู้สึก แต่บางทีก้ไม่รู้จะเขียนไปทำไม
คนที่อยากให้อ่าน เขากลับไม่เคยได้เข้ามาอ่าน ไม่เคยได้เข้ามารับรู้ว่าฉันเขียนอะไรไปบ้าง ว่าฉันรู้สึกอะไรไปบ้าง
มันจิงเหรอ ที่ใครต่อใครเคยบอกไว้ว่า เวลาเปลี่ยน คนก็เปลี่ยนไป
ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนคุณชอบอ่านไดอารี่ของฉันมาก คุณตั้งหน้าตั้งตารอไดอารี่ที่ฉันเขียน แล้วตอนนี้ขนาดฉันบอกให้คุณอ่าน คุณยังโมโหใส่ฉันเลย
ครั้งก่อน คุณบอกว่า ถ้าที่บ้านติดเน็ตถึงจะเข้ามาอ่าน
ตอนนี้ที่บ้านติดเน็ต คุณก็ยังไม่เคยเข้ามาอ่าน
ถามว่า ทำไม ก็กลายเป็นเรื่องทะเลาะกันขึ้นมาอีก
บางทีก็สมเพสตัวเอง ทำอะไรดีๆเพื่อคุณมากมาย แต่คุณกลับมองข้ามมันไป
ฉันเคยคิดว่า เราเกิดมาเพื่อกัน แต่ก็ไม่เคยได้ถามคุณเลย ว่าคุณคิดแบบเดียวกันหรือไม่
เวลาผ่าน ทุกอย่างผ่าน ความทรงจำดีๆ ที่มีคนเคยอยากอ่านไดอารี่ของฉัน สุดท้ายมันก็กลายเป็นแค่ความทรงจำ
การเขียนไดอารี่มันคงกลายเป็นเรื่องเพ้อเจ้อสำหรับคุณไปแล้วละมั้ง
เห้ออออออออออออ ไม่รู้จะบ่นไรให้ยืดยาว สุดท้ายก้ไม่มีใครมารับรู้มันหรอก
กว่าวันที่คุณจะได้เข้ามาอ่าน มันอาจเป็นวันที่ฉันตายจากคุณไปแล้ว และคุณเกิดขึ้นถึงฉันขึ้นมานั่นแหละมั้ง หึหึ
ทุกครั้งที่คุณกุมมือกัน คุณรู้สึกยังไง
จับเพราะอยากจับเหมือนเมื่อก่อน หรือต้องจับเพราะมันเป็นหน้าที่
ฉันไม่อยากให้คุณทำอะไรเพราะหน้าที่ ที่พึงมีต่อฉัน
แต่ฉันอยากเห็นคุณทำอะไรที่มาจากความรู้สึกในหัวใจเหมือนเดิม
และถึงแม้มันจะไม่มีอีกต่อไป และถึงแม้คุณจะไม่เข้ามาอ่านเวปนี้อีกตลอดกาล
ฉันก็ไม่ยอมปิดเวปนี้อย่างที่ฉันเคยประชดคุณไปหรอก
เพราะฉันรักเวปไซต์ของเรา
กิติกา
15/09/54
2.20 pm
ที่มาที่ไปของเพลงนี้ อยู่ในช่วงที่เราเริ่มต้นรู้จักกัน
เริ่มต้นที่จะรู้สึกดีๆ ต่อกัน
เพลงๆนี้ คุณบอกว่า คุณออกไปร้องหน้าชั้นเรียน แล้วก็คิดถึงฉัน
ฉันเลยรักเพลงนี้ และรักคุณ ^^
กิติกา
19/07/54 1.47 pm
ในวันที่เราทะเลาะกันอีกหนึ่งวัน
ฉันเลือกที่จะนึกถึงเรื่องราวดีๆ ที่ผ่านมา
เพื่อลบรอยร้าวและความรู้สึกไม่ดีระหว่างเรา เมื่อคืนที่ผ่านมา
สุขสันต์วันเกิดนะพี ยี่สิบเก้าขวบแล้ววว พีตามเค้าทันแล้วหละ หะหะ
พีบอกเค้าว่า วันนี้ก็แค่วันธรรมดาวันหนึ่ง เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
แต่สำหรับเค้ามันสำคัญในหัวใจเชียวแหละ
มีความสุขมากๆนะพี เค้าอยากเห็นพีมีความสุข เค้าอยากเห็นพียิ้ม
ขอให้พีสุขภาพแข็งแรง ปลอดภัยจากสิ่งร้ายๆ ทั้งปวง
ร่ำรวยๆ นะ จะได้แบ่งกันใช้มั่ง อิอิ
มีความสุขทุกลมหายใจนะ ดวงตะวันของเค้า
รักที่สุด ^__^
7/7/2011
บ่ายโมงสิบนาที
คงเพราะฐิทิที่สูง คงเพราะศักดิ์ศรีที่ไม่มีใครยอมใคร
ต่างคนต่างคิดว่าตัวเองถูก ต่างคนต่างฟังเพียงเหตุผลของตัวเอง
ผลสุดท้าย จึงเกิดสงครามเย็น ระหว่างเรา
ไม่มีคำพูด ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีเสียง ไม่มีแววตา และไร้ซึ่งความห่วงใยต่อกัน
ฉันไม่รู้ว่า มันจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้
ฉันไม่รู้ว่า ยังคงมีสิ่งดีๆ ระหว่างเราอยู่ไหม
และฉันไม่รู้ว่า คุณยังห่วงใย และรักฉันเหมือนเดิมหรือไม่
แต่รู้ไว้เถอะว่า คุณคือทั้งชีวิตของฉัน
ไม่ว่าวันนี้พรุ่งนี้ จะยังคงมีเราหรือไม่ก็ตาม
ไม่ว่าการเฉยชาระหว่างเราในครั้งนี้ จะจบลงยังไง
ฉันจะยอมรับทุกสิ่งอย่างด้วยตัวเอง
ฉันเข้มแข็งพอที่จะทำอย่างนั้น แม้จะรักแค่ไหนก็ตาม
แต่หากสิ่งที่ฉันพยายามทำมาทั้งชีวิต มันไม่ได้มีค่าในสายตาคุณสักนิด
ฉันก็คงต้องกลับมามองตัวเอง และยอมรับกับสิ่งที่ตัวเองเป็น
ยอมรับกับสิ่งที่คุณ ไม่ยอมรับในตัวฉัน
วันนี้ฉันพยายามยิ้ม พยายามหัวเราะ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทั้งที่ในใจยังเป็นพะวง รอคอยโทรศัพท์จากคุณ ซึ่งก็ไรวี่แวว
วันนี้ฉันเหงาเหลือเกิน…
รักคุณทั้งหมดของชีวิต
กิติกา
05/07/11
4.40
